Εκπαίδευση & Συμπεριφορά (Ελαχιστοποίηση Του Άγχους Στον Σκύλο Κατά Την Επίσκεψη Στον Κτηνίατρο)

Είναι εξαιρετικά συνηθισμένο για τους σκύλους να αντιμετωπίζουν την επίσκεψη στον κτηνίατρο σαν μια στρεσογόνο διαδικασία. Μπορεί να παρουσιάζουν σημάδια αγωνίας κατά την προσκόμιση στο κτηνιατρείο, ενώ η συμπεριφορά τους μπορεί να αλλάξει στην αίθουσα αναμονής ή/και στο εξεταστήριο. Τα κατοικίδια που απομακρύνονται ήσυχα και φαίνονται πιο «μαζεμένα» μπορεί να είναι εξίσου τρομοκρατημένα και παρ' όλ' αυτά να μην το αντιληφθούμε. Επομένως, είναι σημαντικό να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα σημάδια του στρες και να μάθουμε πώς μπορούμε να κάνουμε την επίσκεψη στο κτηνιατρείο, όσο το δυνατόν πιο ευχάριστη.
 
Πώς μπορούμε να καταλάβουμε αν ο σκύλος μας είναι αγχωμένος ή ανήσυχος;
Κάθε βήμα της διαδικασίας μετάβασης από το σπίτι στον κτηνίατρο μπορεί να προκαλέσει φόβο στον μικρό μας φίλο. Από το να μπει σε έναν απλό μεταφορέα ή ένα κλουβί, μέχρι την είσοδο στο κτηνιατρείο, τη μετακίνηση από την αίθουσα αναμονής στην αίθουσα εξέτασης, από το ζύγισμα έως την εξέταση, ένα ζώο μπορεί να βιώσει έντονο άγχος.
Οι ιδιοκτήτες συνήθως αντιλαμβάνονται ότι στον σκύλο τους δεν αρέσει να πηγαίνει στον κτηνίατρο, αλλά οι εκδηλώσεις αγωνίας και άγχους μπορεί να αγνοηθούν, επειδή ενδεχομένως να θεωρηθούν ως «αναμενόμενες» και «φυσιολογικές».
Ενώ, οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν το τρέμουλο ως σημάδι άγχους και αγωνίας, ενδεχομένως να μην αναγνωρίζουν τα ακόλουθα σημάδια:
  • Διαταραχές κοινωνικοποίησης, απομάκρυνση του ζώου 
  • Ακινησία («πάγωμα»)
  • Σιελόρροια (αυξημένη παραγωγή σάλιου) ή/και διαυγείς (διάφανες) εκκρίσεις από τη μύτη
  • Τρέμουλο
  • Αυξημένη τριχόπτωση/ ξηροδερμία («πυτιρίδα»)
  • Αποφυγή ερεθισμάτων που απαιτούν ανταπόκριση π.χ. μεταλλικό τραπέζι – το ζώο δεν θέλει να ανέβει, δάπεδο που δεν γλιστράει – απροθυμία μετακίνησης
  • Γάβγισμα, γρύλισμα, κλαψούρισμα
  • Διεσταλμένες κόρες οφθαλμών
  • Προσπάθεια διαφυγής
  • Το ζώο αντιστέκεται στη μετακίνηση προσπαθώντας να κρατηθεί (με τα πόδια ή το στόμα) από αντικείμενα
  • Χασμουρητό/γλείψιμο των χειλιών
  • Ξύσιμο
  • Μάσημα του οδηγού-λουριού συγκράτησης
  • Προσπάθεια να κρυφτεί 
  • Ουρά ανάμεσα στα πόδια μαζεμένη, το ζώο μπορεί να είναι σκυμμένο προς τα κάτω
  • Λαχάνιασμα, γρήγορος καρδιακός ρυθμός και αναπνοή, υπερθερμία
  • Αυξημένη ή μειωμένη ευαισθησία στον πόνο
  • Αυξημένη ή μειωμένη αντιδραστικότητα στο άγγιγμα ή στην προσέγγιση
 
Πώς μπορούμε να προετοιμάσουμε τον σκύλο μας για την κλινική εξέταση;
Οι μικρόσωμοι σκύλοι μπορούν να μεταφέρονται μέσα σε ειδικούς μεταφορείς-κλουβιά και πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι, ώστε να νιώθουν άνετα κατά τη χρήση τους. Η συντριπτική πλειοψηφία των σκύλων πηγαίνει στο κτηνιατρείο με λουρί, φορώντας είτε κολάρο, είτε περιστήθιο. Αν χρησιμοποιούμε ένα κλασσικό κολάρο, θα πρέπει να προσέχουμε αρκετά, καθώς υπάρχει κίνδυνος να βγει το κολάρο με κάποιο έντονο τράβηγμα του ζώου και ο σκύλος μας νιώθοντας φόβο και στρες να προσπαθήσει να φύγει. Ο σκύλος μας θα πρέπει να είναι σε θέση να περπατά ήρεμα δίπλα μας και να συνεργάζεται φορώντας είτε περιστήθιο, είτε απλό κολάρο, είτε φίμωτρο (σε περίπτωση που μας το έχει υποδείξει ο κτηνίατρός μας ή ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας πάνω στη συμπεριφορά των ζώων), αλλιώς αν δεν συνεργάζεται τότε θα πρέπει να απευθυνθούμε στον κτηνίατρό μας, ώστε να μας συμβουλέψει κατάλληλα ή να μας παραπέμψει σε έναν εγκεκριμένο κτηνίατρο συμπεριφοριολόγο ή σε κάποιον επαγγελματία εκπαιδευτή. Τα κολάρα με «δόντια» και τα κολάρα που προκαλούν ηλεκτροσόκ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε καμία περίπτωση! Αν ένας σκύλος μπορεί να μεταφέρεται μέσα σε κλουβί, θα πρέπει να μπορεί εξίσου να μετακινηθεί και με οδηγό-λουρί. 
Εάν ο σκύλος μας αρνείται να μπει στο αυτοκίνητο, στο χώρο στάθμευσης ή όταν πλησιάζει το κτίριο του κτηνιατρείου, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να τον ενθαρρύνουμε να μπει μέσα χρησιμοποιώντας λιχουδιές, παιχνίδια και λεκτικούς επαίνους. Εάν κάποια στιγμή αρνηθεί να προχωρήσει περαιτέρω, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε αν είναι καλή ιδέα να επιμείνουμε. Ο κτηνίατρός μας μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να δώσει στον σκύλο μας κάποια φαρμακευτική αγωγή και να περιμένουμε μαζί του σε μια ήσυχη γωνιά, είτε στην αίθουσα αναμονής, είτε στην αίθουσα εξέτασης, εάν μπορεί φυσικά να φτάσει ως εκεί χωρίς κάποιον εξαναγκασμό. Εάν ο σκύλος μας είναι ήρεμος στο αυτοκίνητο, αλλά όχι στην αίθουσα αναμονής, τότε μπορούμε να περιμένουμε στο αυτοκίνητο μέχρι να είναι έτοιμος ο κτηνίατρος (το προσωπικό του κτηνιατρείου μπορεί να μας στείλει ένα μήνυμα ή να μας τηλεφωνήσει για να μας ενημερώσει πότε θα είναι διαθέσιμη η αίθουσα εξέτασης).
Οι σκύλοι μπορούν να εκπαιδευτούν να περπατούν και να στέκονται στη ζυγαριά. Μπορούμε να ξεκινήσουμε την εκπαίδευση ήδη από το σπίτι, μαθαίνοντας στον σκύλο μας να πηγαίνει στη ζυγαριά μας, για παράδειγμα. Εάν τα κουτάβια εκπαιδεύονται από νωρίς να ανεβαίνουν στη ζυγαριά αντιμετωπίζοντάς το σαν ένα διασκεδαστικό παιχνίδι, τότε σίγουρα θα έχουμε λιγότερα προβλήματα στο μέλλον. 
 
Πώς μπορεί η επίσκεψη στο κτηνιατρείο να γίνει λιγότερο αγχωτική;
Καλό θα ήταν να συμβουλευτούμε τον κτηνίατρό μας σχετικά με τις ανάγκες του κατοικίδιου μας, έτσι ώστε η επίσκεψη στο κτηνιατρείο να είναι με όσο το δυνατόν λιγότερο άγχος γίνεται. Μπορεί να φανεί χρήσιμο να ζητήσουμε να μας μεταφέρουν σε ένα ήσυχο δωμάτιο με το που φτάσουμε στο κτηνιατρείο ή να περιμένουμε στο αυτοκίνητο με τον μικρό μας φίλο. Επιπλέον, φροντίζουμε να έχουμε μαζί μας τις αγαπημένες του λιχουδιές, τα παιχνίδια ή ακόμα και το κρεβατάκι του.
Σε περίπτωση που ο τετράποδος φίλος μας χρειάζεται νοσηλεία, τότε θα ήταν καλή ιδέα να βάλουμε ένα μπλουζάκι που έχουμε φορέσει στο κλουβί παραμονής του, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί το στρες αποχωρισμού.
Είναι σημαντικό οι πρώτες επισκέψεις στο κτηνιατρείο για ένα κουτάβι να κρατάνε περισσότερο χρόνο και να περιλαμβάνουν λιχουδιές και παιχνίδια με τον κτηνίατρο, έτσι ώστε ο μικρός μας φίλος να έχει την ευκαιρία να νιώσει άνετα στον χώρο και να αναπτύξει οικειότητα, τόσο με το περιβάλλον του κτηνιατρείου, όσο και με τον ίδιο τον κτηνίατρο, πριν ακόμα χρειαστεί να γίνει κάποια πιο αγχωτική διαδικασία, όπως ένας εμβολιασμός. Έτσι, ο σκύλος μας κοινωνικοποιείται και αποκτά διάθεση συνεργασίας, χωρίς να υποβάλλεται σε στρες με κάθε επίσκεψη στον κτηνίατρο.
 
 
Σχετικά προϊόντα
keyboard_arrow_left
keyboard_arrow_right

Εκπαίδευση & Συμπεριφορά (Ο Σκύλος Μου Μασάει Αντικείμενα)

Σίγουρα έχει συμβεί σε όλους μας. Επιστρέφουμε σπίτι από μια κουραστική μέρα στη δουλειά και ο σκύλος μας είναι ενθουσιασμένος που μας βλέπει. Με το που μπούμε όμως στο σπίτι, αντικρίζουμε το «πεδίο μάχης» στο οποίο έχει μετατραπεί το σπίτι μας. Μασημένα έπιπλα, κομματιασμένα μαξιλάρια και ένας θεός ξέρει τι άλλο… Είναι αρκετό για να μας κάνει να μην θέλουμε να αφήσουμε ποτέ ξανά τον σκύλο μας μόνο του. Ευτυχώς υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορούμε να κόψουμε αυτή την κακή συνήθεια στον σκύλο μας ο οποίος μασάει τα πάντα! Ακολουθούν μερικές συμβουλές και κόλπα για να αποτρέψουμε το κουτάβι μας από το να καταστρέψει τα αγαπημένα μας αντικείμενα.
 
Αντιλαμβανόμαστε για ποιο λόγο ο σκύλος μας έχει την τάση να μασάει αντικείμενα
Πιθανότατα έχουμε αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα πιάνοντας το κουτάβι μας να μασάει αντικείμενα που δεν πρέπει. Μπορεί να είναι απογοητευτικό και επικίνδυνο εάν ο σκύλος μας αρχίσει να μασάει έπιπλα, ηλεκτρικά καλώδια ή άλλα αντικείμενα στο σπίτι. Γιατί όμως ένας σκύλος να το κάνει αυτό;
  • Πείνα
Εάν ο σκύλος μας πεινάει ή η διατροφή του είναι πιο περιορισμένη, το γεγονός αυτό θα μπορούσε να τον οδηγήσει στο να μασήσει αντικείμενα που μοιάζουν ή μυρίζουν όπως το φαγητό. Αυτό συμβαίνει γιατί αναζητά με κάποιον τρόπο την πρόσληψη απαραίτητων θρεπτικών συστατικών και ενέργειας. Έτσι, αν δούμε τον σκύλο μας να μασάει κάτι που δεν πρέπει, ίσως είναι καιρός να αξιολογήσουμε εκ νέου τη διατροφή του.
  • Άγχος Αποχωρισμού
Όταν ένας σκύλος μένει μόνος του, μπορεί να βιώσει άγχος αποχωρισμού και το αίσθημα αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε διαταραχές συμπεριφοράς, όπως το μάσημα αντικειμένων και οι καταστρεπτικές τάσεις. Εάν αφήνουμε τον σκύλο μας μόνο στο σπίτι, θα πρέπει να του παρέχουμε πολλά παιχνίδια και τροφή για να τον κρατάμε απασχολημένο. Φυσικά καλό είναι να συμβουλευτούμε τον κτηνίατρό μας πρώτα, τόσο για την ενδεδειγμένη ποσότητα φαγητού, όσο και για την επιλογή παιχνιδιών που θα αφήσουμε στον σκύλο μας, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να φάει κάτι που δεν πρέπει.
  • Μένουμε ψύχραιμοι
Με την εκτόνωση του θυμού μας στον σκύλο μας δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Αντιθέτως, μπορεί να προκαλέσουμε μεγαλύτερη αναστάτωση στον σκύλο μας, ο οποίος θα αναζητήσει κάποιο άλλο αντικείμενο για να μασήσει και να ηρεμήσει! Δύο πράγματα που μπορούμε να κάνουμε είναι να πάρουμε μια βαθιά ανάσα και να μετρήσουμε μέχρι το δέκα. Επίσης το να απομακρυνθούμε λίγο από τον χώρο για λίγα λεπτά μπορεί να μας βοηθήσει να ηρεμήσουμε, ώστε να μπορέσουμε να πλησιάσουμε το κουτάβι μας ήρεμα και να προχωρήσουμε.
  • Διορθώνουμε τον σκύλο μας
Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να τραβήξουμε το αντικείμενο ή να απομακρύνουμε τον σκύλο μας από αυτό. Αντίθετα, μπορούμε να τον ακουμπήσουμε απαλά στο λαιμό ή στη ράχη, για να αποσπάσουμε την προσοχή του από το αντικείμενο (ως διορθωτικό άγγιγμα).
 
 
Εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας χρησιμοποιώντας βασικές εντολές
Οι σκύλοι είναι καταπληκτικά πλάσματα τα οποία μπορούν να διδαχθούν διάφορες βασικές εντολές. Η εκπαίδευση του σκύλου μας με τη χρήση αυτών των εντολών μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε τη ζωή μας πολύ πιο εύκολη και ευχάριστη.
  • Άφησέ το
Όταν ο σκύλος μας διακατέχεται από το αίσθημα της περιέργειας, και ας το παραδεχτούμε, συμβαίνει αρκετά συχνά, τότε η διδασκαλία της εντολής «άφησέ το» είναι απαραίτητη για την ασφάλειά του. Μπορεί η τάση του σκύλου μας για εξερεύνηση να τον οδηγήσει σε επικίνδυνες επιλογές που καλό είναι να αποφευχθούν.
  • Κάτσε
Συνήθως, αυτή είναι η πρώτη εντολή που μαθαίνουμε στον σκύλο μας, καθώς είναι πιο εύκολη η εκμάθησή της. Ένας σκύλος που υπακούει στις πιο βασικές εντολές είναι πιο ήρεμος και εύκολα διαχειρίσιμος από θέμα συμπεριφοράς.
  • Έλα
Το να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας να έρχεται κοντά μας όταν του φωνάζουμε μπορεί να τον κρατήσει μακριά από μπελάδες, σε περίπτωση που μια πόρτα μείνει ανοιχτή ή λυθεί από το λουρί.
 
Ανακατεύθυνση της Συμπεριφοράς
Εάν η διορθωτική μας ανταπόκριση δεν έκανε τον σκύλο μας να υπακούσει, δοκιμάζουμε κάτι άλλο, όπως μια λιχουδιά ή ένα άλλο παιχνίδι. Η ανακατεύθυνση ενός σκύλου είναι απαραίτητη τόσο για τον ίδιο, όσο και για εμάς, καθώς μπορεί να τον κρατήσει ασφαλή αποτρέποντάς τον από μπελάδες. Υπάρχουν μερικά βασικά βήματα για την ανακατεύθυνση ενός σκύλου και με εξάσκηση, θα είμαστε σε θέση να επαναφέρουμε τον σκύλο μας στην τάξη εύκολα και γρήγορα.
  • Δημιουργία ενός θετικού συσχετισμού
  • Καλλιεργούμε και εξασκούμαστε με την διαδικασία της ανακατεύθυνσης χωρίς λιχουδιά
  • Μαθαίνουμε πότε είναι σκόπιμο να την αξιοποιήσουμε
  • Τακτική εξάσκηση
Είμαστε συνεπείς
Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η συνέπεια είναι τόσο σημαντική κατά την εκπαίδευση των σκύλων είναι επειδή βασίζονται στη ρουτίνα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Στους σκύλους αρέσει να γνωρίζουν τι συμβαίνει και τι αναμένεται να ακολουθήσει. Εάν διαφοροποιούμε τον τρόπο με τον οποίο εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας από μέρα σε μέρα ή αλλάζουμε εκπαιδευτές, θα μπερδευτεί και μπορεί να μην ανταποκρίνεται το ίδιο καλά στην διαδικασίας της εκπαίδευσης. Το να είμαστε συνεπείς δείχνει στον τετράποδο φίλο μας ότι υπάρχει πάντα ένα προβλέψιμο αποτέλεσμα για τις ενέργειές του, το οποίο τον βοηθά να μαθαίνει πιο γρήγορα και περιορίζει το αίσθημα απογοήτευσης που νιώθει τόσο εκείνος, όσο και εμείς!
 
Διεκδικούμε το αντικείμενο
Αξιοποιούμε την ενέργεια και τη γλώσσα του σώματός μας για να επικοινωνήσουμε με τον σκύλο μας και να τον κάνουμε να αντιληφθεί ότι το αντικείμενο είναι δικό μας. Μπορεί να είναι χρήσιμο να θέσουμε ένα αόρατο όριο γύρω από εμάς και το αντικείμενο. Μια άλλη σύσταση είναι να απομακρύνουμε οτιδήποτε δεν επιθυμούμε να πλησιάσει ο σκύλος μας και είναι πέραν των νοητών ορίων που έχουμε θέσει. Ενθαρρύνουμε και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας να κρατήσουν τα προσωπικά τους αντικείμενα μακριά και πίσω από κλειστές πόρτες.
 
Βρίσκουμε παιχνίδια ασφαλή για μάσημα
Πολλοί σκύλοι έχουν τη συνήθεια να μασούν γιατί τους ηρεμεί. Τα κουτάβια κατά την περίοδο της οδοντοφυΐας μασάνε για να ανακουφίσουν τον πόνο που αισθάνονται. Προσφέρουμε στον μικρό μας φίλο ένα αντικείμενο που θα μπορεί να μασήσει με ασφάλεια. Επίσης είναι σημαντικό να μην δίνουμε στο κουτάβι μας παλιά παπούτσια ή μαξιλάρια καναπέ για να παίξει και να μασήσει, καθώς αυτή η κίνηση θα του δώσει αντικρουόμενα μηνύματα, ότι αυτά τα είδη αντικειμένων μπορεί να τα μασήσει. Ο μικρός μας φίλος δεν μπορεί να διακρίνει τις αγαπημένες μας νέες γόβες από τις παλιές φθαρμένες μπότες.
 
Επιβλέπουμε τον σκύλο μας
Μέχρι ο σκύλος μας να μάθει να μασάει κατάλληλα παιχνίδια γι’ αυτό το σκοπό, δεν πρέπει να τον αφήνουμε ΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΒΛΕΨΗ με ένα παιχνίδι. Όταν είναι χωρίς επίβλεψη, οι σκύλοι συχνά μασούν αντικείμενα που δεν πρέπει, όπως έπιπλα ή παπούτσια. Επιπλέον, το να αφήσουμε έναν σκύλο χωρίς επίβλεψη με ένα παιχνίδι μπορεί να είναι επικίνδυνο. Μπορεί να πνιγεί ή να καταπιεί ολόκληρο το αντικείμενο. Η επίβλεψη του σκύλου μας μπορεί να διασφαλίσει το γεγονός ότι θα παραμείνει ασφαλής και θα μασήσει μόνο τα κατάλληλα αντικείμενα.
Δυστυχώς, δεν έχουμε όλοι την πολυτέλεια του χρόνου να μείνουμε στο σπίτι για μεγάλο διάστημα ώστε να παρακολουθούμε και να εκπαιδεύουμε τον τετράποδο φίλο μας. Δοκιμάζουμε να αφήσουμε το σκύλο μας σε ένα μικρό δωμάτιο με ένα προστατευτικό πορτάκι, όπως αυτά που είναι για μωρά ή με την πόρτα κλειστή για έως και έξι ώρες. Προσέχουμε να μην αφήσουμε κάποιο αντικείμενο που είναι επικίνδυνο για μάσημα, αντιθέτως αφήνουμε μια ποικιλία από ασφαλή και κατάλληλα παιχνίδια. Ας μην ξεχνάμε ότι όταν επιστρέφουμε στο σπίτι από τη δουλειά, θα πρέπει να παρέχουμε στον μικρό μας φίλο την ευκαιρία για σωματική άσκηση και φυσική δραστηριότητα.
 
 
Φυσική δραστηριότητα
Είναι σημαντικό να παρέχουμε στον σκύλο μας τη δυνατότητα σωματικής άσκησης. Αν ένας σκύλος νιώσει ότι βαριέται, πιθανότατα θα μασήσει κάτι, γιατί αυτό είναι μονόδρομος όταν θέλει να διασκεδάσει και δεν μπορεί να ασχοληθεί με κάτι άλλο! Οι καθημερινές βόλτες για να εκτονώσει ο σκύλος μας την υπερβολική ενέργεια που έχει, καθώς και τα παιχνίδια μαζί του είναι μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να δραστηριοποιήσουμε περισσότερο το κουτάβι μας.
 
Πνευματική διέγερση - ερεθίσματα
Αν αναζητούμε τρόπους για να κρατήσουμε τον τετράποδο φίλο μας χαρούμενο, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να του δώσουμε και κάποια πνευματικά ερεθίσματα. Τα περίτεχνα σκεύη ανάκτησης λιχουδιάς, στα οποία μπορούμε να κρύψουμε το φαγητό ή τις λιχουδιές του σκύλου μας και πρέπει να βρει τον τρόπο για να τις κερδίσει, μπορεί να βοηθήσει να διατηρήσουμε το μυαλό του κουταβιού μας σε εγρήγορση.
 
Αναζήτηση βοήθειας από έναν ειδικό
Εάν ο σκύλος μας εξακολουθεί να μασάει τα πάντα ακόμα και όταν έχουμε δοκιμάσει όλα τα παραπάνω, ίσως είναι καιρός να αναζητήσουμε βοήθεια από έναν επαγγελματία. Ο κτηνίατρός μας, μπορεί να μας συμβουλέψει κατάλληλα ή να μας παραπέμψει σε έναν εκπαιδευτή ή κτηνίατρο συμπεριφεριολόγο. Παρότι, μπορεί να μας φαίνεται δαπανηρή μια τέτοια επιλογή, στην πραγματικότητα αξίζει τον κόπο εφόσον το πρόβλημα μάσησης του σκύλου μας παραμένει και δεν διορθώνεται. Ένας επαγγελματίας μπορεί να μας βοηθήσει να προσδιορίσουμε γιατί ο σκύλος μας έχει αυτή τη συνήθεια και πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στοχευμένα. Επιπλέον, μπορεί να μας δώσει πολύτιμες οδηγίες για την πρόληψη μελλοντικών προβλημάτων. Εάν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε αυτή την επιλογή, καλό είναι να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας πρώτα, ώστε να μας παραπέμψει σε έναν αξιόπιστο εκπαιδευτή ή κτηνίατρο συμπεριφεριολόγο με εμπειρία σε αντίστοιχα προβλήματα.
 
 
Σχετικά προϊόντα
keyboard_arrow_left
keyboard_arrow_right

Εκπαίδευση & Συμπεριφορά (Άγχος Αποχωρισμού & Σκύλος)

Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που χρησιμοποιούν οι ιδιοκτήτες, για να περιγράψουν την εικόνα ενός σκύλου σε κατάσταση στρες όταν ο ιδιοκτήτης φεύγει από το σπίτι - ή απλά φεύγει από το δωμάτιο - είναι το άγχος αποχωρισμού στο σκύλο. Μπορούμε να ορίσουμε το άγχος αποχωρισμού, ως μια προβληματική συμπεριφορά του σκύλου που περιλαμβάνει εκδηλώσεις, όπως έντονη σιελόρροια, επίμονο γάβγισμα, ήχους παραπόνων, καταστροφή αντικειμένων στο σπίτι, ξύσιμο ποδιών σε τοίχους, πόρτες και δάπεδα και προσπάθεια διαφυγής από το crate ή το δωμάτιο.

Προσποίηση ή πραγματικό άγχος αποχωρισμού στο σκύλο
Υπάρχει το πραγματικό άγχος αποχωρισμού και υπάρχει και  το προσποιούμενο, στο οποίο η συμπεριφορά του σκύλου φαίνεται να μοιάζει με άγχος αποχωρισμού, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια συμπεριφορά που ήδη έχει μάθει και εκδηλώνει. 
Το προσποιούμενο άγχος αποχωρισμού εκδηλώνεται συχνά όταν ο σκύλος δεν έχει μάθει την πειθαρχία και δεν έχει, συνεπώς, αυτοέλεγχο. Το πραγματικό άγχος αποχωρισμού, από την άλλη πλευρά, κάνει τον σκύλο να βιώνει έντονο στρες κατά τη διάρκεια της απουσίας του ιδιοκτήτη του.
Στο προσποιούμενο άγχος αποχωρισμού, ο σκύλος γνωρίζει ότι θα τραβήξει την προσοχή αν εκδηλώσει αυτή τη συμπεριφορά. Για ορισμένα σκυλιά, ακόμη και η προφορική επίπληξη σε μια τέτοια συμπεριφορά, τους προσφέρει ικανοποίηση, επειδή νιώθουν ότι κάνουν αισθητή την παρουσία τους και ο ιδιοκτήτης τους δίνει προσοχή.
Ακόμα, λοιπόν, και αυτού του τύπου η «αρνητική» προσοχή μπορεί να αποτελεί ανταμοιβή σε πολλές περιπτώσεις για το σκύλο, εάν ο ιδιοκτήτης δεν αντιλαμβάνεται ότι ορισμένες ανάγκες του σκύλου του δεν ικανοποιούνται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν υφίσταται τόσο η περίπτωση του άγχους αποχωρισμού, όσο η εκδήλωση διαταραχών συμπεριφοράς.
Το προσποιούμενο άγχος αποχωρισμού μπορεί να ξεπεραστεί αρκετά εύκολα με μια σταδιακή προσέγγιση, αυξάνοντας σιγά σιγά τον χρόνο που ο σκύλος είναι μέσα στο crate —είτε είστε στο σπίτι, είτε είστε εκτός — με συνεχή εκπαίδευση υπακοής, επαρκή σωματική άσκηση και πειθαρχία.
Οι σοβαρές περιπτώσεις πραγματικού άγχους αποχωρισμού αποτελούν μια πρόκληση και απαιτούν σωστή διαχείριση.

Αιτίες του άγχους αποχωρισμού στο σκύλο
Το άγχος αποχωρισμού συχνά ενθαρρύνεται από τους ιδιοκτήτες σκύλων, εν αγνοία τους. Κάνουμε μεγάλη φασαρία όταν φεύγουμε ή επιστρέφουμε στο σπίτι, και με αυτό τον τρόπο ανταμείβουμε έμμεσα την ανησυχία του σκύλου μας εξαιτίας της απουσίας μας, προκαλώντας του ακόμη περισσότερο άγχος κάθε φορά που φεύγουμε.
Μας αρέσει να είναι μαζί μας ο σκύλος μας, και μάλιστα όταν είναι κουτάβι τον πηγαίνουμε παντού για να κοινωνικοποιηθεί. Έπειτα, θα χρειαστεί να τον αφήσουμε και μόνο του, αλλά ο σκύλος μας θα φτάσει σε μια ηλικία που όχι μόνο θα θέλει, αλλά θα νιώθει και την ανάγκη να είναι μαζί μας—καθώς, εμείς είμαστε η οικογένειά του και αισθάνεται εμπιστοσύνη και ασφάλεια μαζί μας.
Μια αλλαγή στη ρουτίνα του σκύλου μας μπορεί να πυροδοτήσει εκδηλώσεις του άγχους αποχωρισμού, ωστόσο η καταστροφική συμπεριφορά και το στρες μπορεί επίσης να δημιουργηθούν από την πλήξη και την έλλειψη άσκησης. Τα Terrier έχουν στη φύση τους το χαρακτηριστικό να σκάβουν, τα Retriever να μεταφέρουν και οι φυλές φύλακες να προστατεύουν. Έτσι, σε ορισμένες περιπτώσεις, κρατάμε τα κατοικίδιά μας πίσω από τα ένστικτα και τις ορμές τους, αντί να τα καλλιεργούμε.
Μια καλή αρχή για τη διόρθωση αυτών των προβλημάτων είναι να ακολουθήσουμε τον εξής άξονα: «άσκηση, πειθαρχία και μόνο μετά από αυτά, χάδια». Πρέπει να δημιουργήσουμε μια ισορροπία ανάμεσα στην υπομονή, την υπακοή και την εμπιστοσύνη στον σκύλο μας.
Στόχος είναι να καλλιεργήσουμε στο σκύλο μας μια συμπεριφορά που να αντικατοπτρίζει την αρμονική συνεργασία που έχουμε αναπτύξει μαζί του. Θα πρέπει να έχει αρκετή εμπιστοσύνη τόσο στον εαυτό του, όσο και σε εμάς και τις «ηγετικές» μας ικανότητες. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να έχει αυτοπεποίθηση σε καταστάσεις, όπως το να μείνει μόνος του, γιατί αντιλαμβάνεται ότι θα του προσφέρουμε πάντα την καθοδήγηση που χρειάζεται. Μας εμπιστεύεται και ξέρει ότι θα γυρίσουμε σπίτι.

Πώς να αποτρέψουμε την εμφάνιση άγχους αποχωρισμού στο σκύλο
Οι κτηνίατροι μπορεί να συνταγογραφήσουν φάρμακα, τα οποία ηρεμούν λίγο το σκύλο, αλλά δεν αποτελούν θεραπεία. Τα φάρμακα λειτουργούν μόνο υποστηρικτικά, για να βοηθήσουν τον ιδιοκτήτη στην αποκατάσταση του σκύλου, αλλά είναι μόνο μια προσωρινή λύση για το υποκείμενο πρόβλημα. Το σημαντικό είναι να αντιμετωπιστεί το υποκείμενο πρόβλημα, δηλαδή η βασική αιτία που πυροδοτεί αυτή την κατάσταση.
Στην πραγματικότητα, όλα ξεκινούν από τη στιγμή που θα πάρουμε για πρώτη φορά το κουτάβι μας στο σπίτι. Πολύ συχνά, ένα κουτάβι που υιοθετήθηκε αρχίζει να κλαίει όταν μένει μόνο του. Αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή για το κουτάβι, που δεν είναι πλέον με τα αδερφάκια του, με τα οποία γεννήθηκε μαζί. Όταν κλαίει, πάμε και το παίρνουμε αγκαλιά, δείχνοντας συμπάθεια — άρα το κλάμα του ανταμείβεται. Αργότερα, αν κλαίει σε ένα crate και το αφήσουμε να βγει, ανταμείβεται πάλι για το κλάμα του. Επιβραβεύουμε μόνο την επιθυμητή συμπεριφορά.
Από την αρχή, πρέπει να μάθουμε στο κουτάβι μας να είναι ήσυχο και να ηρεμεί για όλο και μεγαλύτερες χρονικές περιόδους. Πρέπει να του διδάξουμε την υπομονή και την ηρεμία, και να το ανταμείψουμε γι’ αυτό. Όταν είναι έξω μαζί μας, δεν πρέπει να προσπαθούμε να αλληλεπιδρούμε συνεχώς μαζί του. Το αφήνουμε να μάθει να διασκεδάζει με τα παιχνίδια του.
Μαθαίνουμε στο κουτάβι μας να δέχεται το crate. Του επιτρέπουμε να εξερευνήσει υπό την επίβλεψη μας και να μάθει τα όρια του περιβάλλοντός του. Να αποκτήσει το αίσθημα του σεβασμού για αυτό το περιβάλλον και για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτό. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε συνεπής σε όλα τα πράγματα που κάνουμε, και αυτό περιλαμβάνει και όλους όσους από την οικογένεια αλληλεπιδρούν με τον σκύλο μας.

Η σημασία της εκπαίδευσης υπακοής και της πειθαρχίας
Μεγάλο μέρος της διαχείρισης του άγχους αποχωρισμού προέρχεται από την εκπαίδευση υπακοής και την πειθαρχία. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στον σκύλο μας να γνωρίζει τι περιμένουμε από αυτόν, βοηθώντας ώστε η καλή του συμπεριφορά να γίνει συνήθεια. Αισθάνεται άσχημα και ότι είναι λάθος η εκδήλωση μιας ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, ακόμα και χωρίς να του το υποδείξουμε. Αυτό είναι που πρέπει να αξιοποιήσουμε. 
Αφιερώνουμε χρόνο στην εκπαίδευση —όχι μόνο μαθήματα μία φορά την εβδομάδα— αλλά συχνά και με συνέπεια. Δείχνουμε στον σκύλο μας τι θέλουμε από αυτόν μέσα και γύρω από το σπίτι και κατά τη διάρκεια της καθημερινής ρουτίνας. Δύο λεπτά εδώ, πέντε λεπτά εκεί. Όχι απλώς να πηγαίνουμε μια βόλτα, αλλά να τον εκπαιδεύουμε να κάθεται στο πεζοδρόμιο, να κάθεται όταν συναντάμε άλλους ανθρώπους και σκύλους.
Εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας να κάθεται στην πόρτα, να ξαπλώνει και να μένει στο σημείο που του υποδείξαμε, όσο εμείς μετακινούμαστε από το οπτικό του πεδίο και δε μας βλέπει, για όλο και αυξανόμενες χρονικές περιόδους στο σπίτι μας. Εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας να κάθεται και να περιμένει να τον χαιρετήσουν οι επισκέπτες, να κάνει πίσω όταν πηγαίνουμε στο ψυγείο και να πηγαίνει στην τουαλέτα την κατάλληλη στιγμή. Γενικά, θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας με μικρά βήματα σταδιακά, ώστε να αποκτήσει σεβασμό και να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
Η συμμόρφωση ξεκινά με το να γνωρίζει ο σκύλος μας τι περιμένουμε από αυτόν. Εμείς και τα άλλα μέλη της οικογένειάς μας είμαστε οι «ηγέτες της αγέλης» και πρέπει να μας αντιλαμβάνεται ο σκύλος μας ως ηγέτες, αλλά όχι ως δικτάτορες. Για παράδειγμα, αν ο σκύλος μας πλησιάσει κοντά μας και μας σκουντήσει το χέρι ή μας χτυπήσει με το πόδι του, θεωρούμε ότι αυτό είναι χαριτωμένο και τον χαϊδεύουμε. Αυτό ύστερα γίνεται συνήθεια και έτσι ο σκύλος μας σκέφτεται «Έχω τον έλεγχο και μπορώ να σας πω τι να κάνετε». Στη συνέχεια, όταν δεν μπορεί να το καταφέρει αυτό, αγχώνεται.

Εκπαίδευση σε crate για την αποφυγή του άγχους αποχωρισμού
Όταν είμαστε σπίτι, εξοικειώνουμε τον σκύλο μας με το να βρίσκεται στο crate. Ξεκινάμε με μικρά χρονικά διαστήματα και στη συνέχεια αυξάνουμε σταδιακά τον χρόνο που βρίσκεται σε αυτό. Τον ταΐζουμε μέσα στο crate, τον αφήνουμε να έχει το αγαπημένο του κόκκαλο/παιχνίδι για να χρησιμοποιηθεί ως στοιχείο αποφόρτισης από το άγχος, όσο είναι εκεί μέσα.
Μερικά παιχνίδια έχουν σχεδιαστεί για να διασκεδάζουν ή να απασχολούν τον σκύλο μας όταν λείπουμε. Συστήνεται καλύτερα η χρήση τέτοιων διαδραστικών παιχνιδιών μόνο όταν είμαστε παρόντες. Είναι καλή επιλογή, επειδή διεγείρουν το μυαλό του σκύλου μας, καθώς εκείνος προσπαθεί να αφαιρέσει τις λιχουδιές από το παιχνίδι, και η διαδικασία αυτή στη συνέχεια τον ηρεμεί και τον χαλαρώνει.
Δεν βάζουμε νερό στο crate – καθώς, μπορεί να γίνει πολύ ακατάστατο! Το κλουβί πρέπει να είναι το ασφαλές καταφύγιο του σκύλου μας, ένα μέρος που νιώθει ασφάλεια και απολαμβάνει να περνάει χρόνο εκεί. Θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μπορεί να στέκεται όρθιος χωρίς το κεφάλι του να αγγίζει την κορυφή και θα πρέπει να μπορεί να γυρίζει και να ξαπλώνει εύκολα σε αυτό.
Αν γαβγίζει στο crate, αναζητάμε τρόπους για να το περιορίσουμε. Είναι καλό να τον εκπαιδεύσουμε να είναι ήσυχος και να διακόπτουμε το γάβγισμά του, ώστε να μάθει ότι δεν υπάρχει ανταμοιβή γι’ αυτή τη συμπεριφορά.
Όταν τον αφήνουμε, το κάνουμε ήσυχα και χωρίς να δίνουμε ενδείξεις που μας προδίδουν. Δεν λέμε τίποτα. Αποχωρούμε από το σπίτι ήσυχα στο πλαίσιο της καθημερινής μας ρουτίνας, παίρνουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου, ανοίγουμε τις γκαραζόπορτες και βάζουμε μπροστά το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια, όταν επιστρέψουμε σπίτι, το κάνουμε χωρίς να δώσουμε σημασία στο σκύλο μας. Κάνουμε ό,τι κάνουμε πάντα όταν φεύγουμε — παίζουμε και ρόλους αν μας βοηθάει. Επιστρέφουμε ξανά στο σπίτι μας και δεν δίνουμε σημασία στον σκύλο μας. Περπατάμε δίπλα του, τον χαιρετάμε  και του χαμογελάμε αν είναι ήσυχος, αλλά αν χτυπά το crate, τον αγνοούμε και φεύγουμε.
Επιστρέφουμε και περιμένουμε μέχρι να ησυχάσει και μετά του λέμε να μείνει στο crate, καθώς ανοίγουμε την πόρτα. Δεν πρέπει να βγει ξεσπώντας σε έντονες εκδηλώσεις. Εάν αισθανόμαστε ότι μια ενέργεια, όπως το να φορέσουμε ένα συγκεκριμένο ζευγάρι παπούτσια, να σηκώσουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου μας, να πάμε σε μια συγκεκριμένη πόρτα, πυροδοτεί το άγχος αποχωρισμού, τότε κάνουμε αυτήν την ενέργεια και δεν φεύγουμε. Εξοικειώνουμε το σκύλο μας σε τέτοιο βαθμό με αυτή την πράξη, μέχρι να φτάσει σε σημείο να την αποδέχεται.
Τοποθετούμε ένα crate στο πιο πολυσύχναστο δωμάτιο του σπιτιού. Ο στόχος είναι ο σκύλος μας να αποδεχτεί όλες τις κανονικές καθημερινές ενέργειες, θορύβους και συμβάντα μέσα στο σπίτι μας. Ο σκύλος μας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι απαραίτητο να εμπλέκεται σε όλα, επειδή εμείς είμαστε ο υπεύθυνος γι’ αυτά.
Μπορούμε πάντα να έχουμε περισσότερα από ένα crate αν, για παράδειγμα, θέλουμε ο μικρός μας φίλος να κοιμάται στην κρεβατοκάμαρα δίπλα στο κρεβάτι μας. Το να καλύπτουμε το crate με ένα σεντόνι όταν φεύγουμε δίνει την αίσθηση ενός καταφύγιου και μπορεί να αρέσει καλύτερα έτσι στο σκύλο μας.
Οι περισσότεροι σκύλοι απολαμβάνουν τη μουσική και την τηλεόραση, επομένως αν τους αρέσει θα μπορούσαμε να αφήνουμε κάτι ανοιχτό. Έτσι, υπάρχει ένας οικείος ήχος και θέαμα για εκείνους, παρέχοντάς τους μια αίσθηση ασφάλειας.

Αλλάζουμε τη ρουτίνα μας
Είναι πιθανό ο σκύλος μας να αναγνωρίζει μια σειρά από ενέργειες, πρέπει να είμαστε έξυπνοι. Το να αλλάξουμε τις συνήθειες του σκύλου μας συχνά σημαίνει να αλλάξουμε τις δικές μας και αυτό μπορεί να είναι δύσκολο—είμαστε πλάσματα της συνήθειας—ωστόσο, θα πρέπει να αλλάξουμε κάποια πράγματα στη ρουτίνα μας.
Χρησιμοποιούμε διαφορετική πόρτα, βάζουμε το παλτό και την τσάντα μας σε διαφορετικά σημεία. Κάνουμε αλλαγές για να δημιουργήσουμε μια διαφορετική εικόνα. Εάν παρακολουθούμε τηλεόραση ή εργαζόμαστε στον υπολογιστή και ο σκύλος μας σηκώνεται κάθε φορά που σηκωνόμαστε, απλώς σηκωνόμαστε και καθόμαστε ξανά.
Ο σκύλος μας δεν χρειάζεται να μας ακολουθεί παντού. Ναι, μπορεί να παρακολουθήσει, αλλά θα πρέπει να μπορεί και να περιμένει μέχρι να αναζητήσουμε εμείς τη συντροφιά του. Αυτές οι μικρές αλλαγές θα βοηθήσουν να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας να έχει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί και το να μένει μόνος.
Το άγχος αποχωρισμού μπορεί να ξεπεραστεί, σε ορισμένους σκύλους αντιμετωπίζεται και υποχωρεί αρκετά γρήγορα, ενώ σε άλλους χρειάζεται χρόνος, υπομονή και συνέπεια.
Άσκηση, υπακοή και εκπαίδευση στον τρόπο ζωής και την καθημερινότητα. Ηγεσία, κανόνες, όρια και περιορισμοί. Όλα αυτά είναι απαραίτητα για έναν ισορροπημένο σκύλο. Η συνέπεια από εμάς και από κάθε μέλος της οικογένειας θα είναι, επίσης, ζωτικής σημασίας για να χτίσει την εμπιστοσύνη του σκύλου μας, τόσο σε εμάς ως «αρχηγό της αγέλης του», όσο και στον εαυτό του.
 

Πηγή: www.cesarsway.co

Σχετικά προϊόντα
keyboard_arrow_left
keyboard_arrow_right

Εκπαίδευση & Συμπεριφορά (Άγχος & Γάτα)

Οι γάτες είναι πλάσματα της συνήθειας και συχνά στρεσάρονται με τις αλλαγές στο περιβάλλον τους. Τέτοιες αλλαγές είναι οι επισκέπτες, τα ταξίδια, οι επισκέψεις σε κτηνιατρεία και άλλα ασυνήθιστα περιστατικά στη ζωή τους. Υπάρχει τρόπος να βοηθήσουμε τη γάτα μας να ηρεμήσει και να χαλαρώσει, αλλά μπορεί να χρειαστεί χρόνος

  1. Μείνετε δίπλα της αλλά όχι πολύ κοντά

Σε πολλές γάτες δεν αρέσει να τις κρατάνε ή να τις αγκαλιάζουν όταν είναι στρεσαρισμένες. Οι άνθρωποι, από την άλλη πλευρά, τείνουν να αγαπούν τη σωματική επαφή όταν αισθάνονται άγχος. Ωστόσο, θα χρειαστεί να κυριαρχήσουμε σε αυτό το ένστικτο όταν έχουμε να κάνουμε με μια αγχωμένη γάτα, διαφορετικά μπορεί να χειροτερέψουμε την κατάσταση.

Μένουμε κοντά στη γάτα μας όταν προσπαθούμε να την ηρεμήσουμε. Μιλάμε χαλαρά ή τραγουδάμε ένα νανούρισμα. Την χαϊδεύουμε αν φαίνεται ότι το θέλει, αλλά δεν την αρπάζουμε ούτε την αγκαλιάζουμε. Αν έρθει κοντά μας και σκαρφαλώσει από μόνη της στην αγκαλιά μας, της επιτρέπουμε να πλησιάσει όσο θέλει και την αφήνουμε να έχει τον έλεγχο.

  1. Δώστε της έναν άνετο χώρο

Εάν η γάτα μας βιώνει άγχος και είναι αναστατωμένη, βεβαιωνόμαστε ότι έχει ένα μέρος να πάει που είναι άνετο και ασφαλές. Εάν είμαστε σπίτι, η κορυφή ενός ψηλού ονυχοδρόμιου είναι ένα εξαιρετικό σημείο. Στις γάτες αρέσει να είναι ψηλά , ειδικά όταν νιώθουν άγχος ή δυσφορία.

Μπορεί να είναι χρήσιμο σε ορισμένες γάτες να τις περιορίζουν σε ένα «ασφαλές δωμάτιο» όταν αντιμετωπίζουν πιο χρόνιες μορφές στρες. Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν ευχάριστο, ήρεμο χώρο όπου θα είναι διαθέσιμα η τροφή και το νερό της γάτας μας, η τουαλέτα της, το κρεβάτι, το ονυχοδρόμιο και τα παιχνίδια της. Μπορούμε ακόμη να παίξουμε κάποια χαλαρωτική κλασική μουσική, η οποία έχει αποδειχθεί ότι ηρεμεί πολλές γάτες.

  1. Αφήστε τη γάτα σας να σημαδέψει την περιοχή για να νιώσει καλύτερα

Οι γάτες απελευθερώνονται από τις αγχωτικές καταστάσεις σημαδεύοντας την περιοχή τους με μυρωδιές από τους αρωματικούς αδένες τους. Το κάνουν αυτό ξύνοντας πράγματα και τρίβοντας τα πρόσωπά τους πάνω τους. Εάν έχουμε να κάνουμε με μια αγχωμένη γάτα, ειδικά μια γάτα που προσαρμόζεται σε μια μετακόμιση ή ένα νέο κατοικίδιο ή άτομο στο σπίτι, πρέπει να έχουμε ένα ονυχοδρόμιο σε εμφανές σημείο του σπιτιού που η γάτα μας μπορεί να σημαδέψει για να νιώσει καλύτερα.

Εάν ταξιδεύουμε, φέρνουμε ένα παιχνίδι ή άλλο αντικείμενο από το σπίτι που έχει το άρωμα της γάτας μας από μια εποχή που δεν ήταν αγχωμένη ή στεναχωρημένη. Η έκθεση στις δικές της ήρεμες μυρωδιές μπορεί να τη βοηθήσει να νιώσει καλύτερα.

  1. Το διαδραστικό παιχνίδι ανακουφίζει από το άγχος

Αυτό δεν θα λειτουργήσει εάν βρισκόμαστε στη μέση μιας οξείας στρεσογόνας κατάστασης, αλλά εάν έχουμε να κάνουμε με ένα γατάκι που εμφανίζει σημάδια χρόνιου στρες, το διαδραστικό παιχνίδι με ένα παιχνίδι με ραβδί τακτικά μπορεί να βοηθήσει τη γάτα μας να ξεθυμάνει.

Το διαδραστικό παιχνίδι επιτρέπει στις γάτες να συμπεριφέρονται σαν τα αρπακτικά που είναι, και αυτό είναι καταπραϋντικό για αυτές. Βοηθά επίσης εμάς και τη γάτα μας να δεθούμε περισσότερο, κάτι που είναι άλλο ένα πράγμα που ανακουφίζει από το άγχος και τους δύο μας.

  1. Χρησιμοποιήστε αντιστρεσογόνα προϊόντα

Υπάρχουν ειδικά προϊόντα που έχουν κατασκευαστεί για να μιμούνται τις ηρεμιστικές φερομόνες που έχουν οι γάτες στους αρωματικούς αδένες του προσώπου τους. Η χρήση τους μπορεί να βοηθήσει γάτες με οξύ και χρόνιο στρες. Για παράδειγμα, μπορούμε να ψεκάσουμε τον μεταφορέα της γάτας μας πριν τη βάλουμε μέσα για να τη μεταφέρουμε στον κτηνίατρο.

Πηγή: www.cathealth.com

Σχετικά προϊόντα
keyboard_arrow_left
keyboard_arrow_right
expand_less